Jest ciężko i trochę namnożyło się ostatnio problemów, na szczęście mając wsparcie
nie dostałam jeszcze na głowę i nie wybuchnęłam od nadmiaru negatywniejszych emocji.

 Z egzaminami jak na razie brnę do przodu, jednak ciężko mi się skupiać na tym,
co bieżące i nad tym, na czym powinnam.
Ciężko mi się skoncentrować, robię proste błędy i momentami czuję się bezradnie.

Czuję się tu jak intruz, czuję się tu tak obco, nieswojo...
 

Jeszcze tylko trochę..

Niektórzy ludzie czynią świat wyjątkowym tylko tym, że są.

Siłą woli zmieniaj świat i nie bądź jak przepowiednia, której nie da się zmienić...

Mam cudownego mężczyznę i mam ochotę wykrzyczeć to światu! :)

I nie piszę tego za sprawą otrzymania kwiatów, czyli tej kwestii namacalnej, materialnej.

Każdego dnia widzę jak na mnie patrzysz tymi orzechowymi ślepiami, czuję, 
że mnie kochasz i dostrzegam jak o mnie dbasz, pomagasz, martwisz się. 
Odczuwam całkowitą wzajemność z tego, co dla siebie mamy każdego dnia.

Wprost rozbrajającą rzeczą jest budzić się obok Ciebie chorą i na dzień dobry usłyszeć "Dzień Dobry, Promyczku", zwłaszcza, gdy wygląda się i czuje jak siedem nieszczęść.

I jeśli sam nie dostrzegasz tego, jaki jesteś to będę Ci to powtarzać do znudzenia, tak samo jak powtarzasz to mnie, gdy neguje w sobie w sobie wszystko dotyczącego mojej osoby.

To prawda, że największym lekarstwem na kompleksy kobiety 
jest kochający mężczyzna.

Dzięki Tobie każdego dnia wiem, że mogę więcej.

I tak też będzie... 

Zwycięzcy nigdy nie rezygnują,

rezygnujący nigdy nie zwyciężają.

nie dam rady? dam radę.

a jak nie dam? dam radę.

a jak się przewrócę? to się podniosę.

a jak się nie podniosę? to sobie poleżę...

...a teraz oświadczam ,że ruszam tyłek do roboty.
To nie sesja, to wojna.

Wojnę czas zacząć ;)

Mam w sobie teraz upragnione światło, którym mogę się dzielić. 

"Czułość którą gromadzę w sobie dla ciebie
niby skąpiec monety niby wieczność minuty
czułość którą niosę co wieczór
w porosłych nerwami ramionach
którą wypełniony zatrzymuję się przed progiem
i szukam słowa
i niby rzeźbiarz przed bryłą gliny
długo stoję przed drzwiami
to ja
To ja - mówię
 przyszedłem - mówię
chodź - mówię
i każdy gest wydaje mi się niepełny
każde słowo"