Tęsknię za tym, co zawsze niosły mi góry...

górskie szlaki, szum drzew i ostoja wokół...

Ostatnio czuję się taka przygaśnięta, gorsza, czuję swoją inność wokół,
ale jakoś nie odczuwam jej pozytywnie, jak wcześniej ewentualnie. Mam w sobie jakby niechęć, smutek, zamartwianie się wszystkim potrzebnym i niepotrzebnym,
a jednocześnie rozpaczliwą chęć zmiany. 

Nie potrafię nawet określić czego brakuje mi w sobie najbardziej,
tyle tego dostrzegam ostatnio...

Chcę być kochana, przez siebie także...