Dziś odezwała się we mnie straszna kobieca natura...

I mimo, że jej nie znam, wiem, że nie powinnam 

i nie mam prawa, by ją oceniać... 

to jednak wewnętrznie postrzegam ją jako istną sukę, 

która odebrała mi niegdyś mojego faceta - wiedząc, 

że jest on w stałym związku...
...bardzo dziwne uczucie, sama momentalnie się za to karcę. 

Jednak jak na nią patrzę... to gdyby była taka możliwość 

to chyba jad wypływałby z moich oczu.
Czuję w sobie taką pustkę, sprawającą, 

że kompletnie nie czuje swojej wartości....

Przeszłość zawsze w jakimś sensie wpisuje się w teraźniejszość...

 

Triss...

"Zwykły poniedziałek. Za oknem tysiąc fikuśnych odcieni szarości. (...) a mimo to czuję się jak puzzle z fragmentem wodospadu pośród tysięcy elementów składających się na krajobraz z palmami. Marzę o kimś, kto zmiesza się ze mną, rozcieńczy samotność. 

Nie, nie cierpię na niedostatek kontaktów z ludźmi. Ludzie są. Mówią do mnie, a ja odwdzięczam się wielokrotnie złożonymi konstrukcjami wyrazów. Jednak dni takie jak ten potęgują wrażenie oddalenia. Człowiek to obce ciało, a słowa, które do mnie wypowiada, to paprochy spadające na błonę bębenkową, odbierane jako przykry szum. Uwięziona w twierdzy ciała nerwowo wypatruję przez judasze oczu kogoś, kto mnie rozpozna, zrozumie, przemówi w języku, który znam. To na takie momenty czyhają sekciarscy hycle. To tędy, przez tę wąziutką szczelinę, przeciska się podstępnie do serca nowa miłość, fałszywy przyjaciel, agent ubezpieczeniowy, sprzedawca rewelacyjnych noży.

Jestem tak głodna zrozumienia, opieki, że poprzeczne bruzdy na moim czole zdają się układać w napis "Welcome". Pomimo tej desperacji przy wejściu dokonuję ostrej selekcji, której właściwie nikt nie przechodzi pozytywnie, bom nieufna jak ślepiec wypuszczony samotnie na przechadzkę po obcym terenie.  
(...)" 

A w każdym oknie czaił się ból...

Strach nie pozwalał głośno o tym mówić

Strach nie pozwalał kochać się i śmiać

Strach nakazywał opuścić w dół oczy

Strach nakazywał cały czas się bać 

Jeszcze będzie przepięknie 

Jeszcze będzie normalnie

 

Ciągle bolało, że ciągle jest tak....

 

"...koło czasu się kręci, a wieki które kiedyś przeminęły nadchodzą ponownie. 

Legendy obracają się w mity, ale nawet i te są dawno zapomniane

kiedy nadchodzą wieki które je zrodziły..."

W końcu jadę do Piły, chociaż na te dwa dni.... :)

Uwielbiam tę kobietę, jej skromność, prostotę, 

zachwyt najzwyklejszymi rzeczami, 

jej zdrowe i piękne podejście do życia :)

P jak Porządki. 

Porządkuję tekst, myśli. Listę tak zwanych znajomych. Spraw, na które nie warto tracić energii. Pod stertą dobrych intencji i nieprzydatnego zaufania, przypominającego raczej naiwność, odkryłam starą prawdę.
Otóż nie muszę szanować tych, którzy mnie nie szanują. 
Zbawienne, zaoszczędzi mi to wiele czasu.

...chyba będę częściej sprzątać.

Triss

Gdy ktoś nie docenia twojej obecności

- pozwól mu poczuć jak to jest bez ciebie.

Mam dziś dzień, na wspominanie osób, z którymi moje drogi się rozeszły - z różnych powodów...

Czy to tęsknota? Czasem tak... a czasami to tylko zwykłe, przelotne wspomnienie. 

Triss

Nasze wybory definiują nas jako ludzi...

przeszłości nie zmienię, jednak przyszłość składa pokłon przede mną :)

Bo liczy się "TU I TERAZ"

i muszę zacząć o tym pamiętać, ZAWSZE.
Ostatnio noszę w sobie za dużo rozwidleń, czas to zmienić 

i jakoś kierunkować swoje działania, skupiać się na konkretach 
i na tym co mam do zrobienia danego dnia. 

Nic nie przekładać, nie myśleć za dużo "o niczym", 

bo szkoda na to czasu - zwłaszcza, że czasu na wszystko, 

co chciałabym (i muszę) zrobić jest naprawdę niewiele. 

Triss

Wniosek na dzisiejszy wieczór:

Im bardziej się starasz i chcesz jak najlepiej - 
tym bardziej dostajesz po dupie i ktoś tego nie docenia.

Ponad trzy tygodnie pobytu w Poznaniu zleciało.

Co prawda powoli się przyzwyczajam do tegoż miasta, 

nie mniej każdego dnia czuję się wyczerpana -

tym ciągłym tłokiem, przepychem, hałasem, światłami,

 tysiącami mijanych co dzień twarzy.

Z Patrycją mieszka mi się bardzo dobrze - żadnych zgrzytów, 

uzupełniamy się muzycznie,

jak i z dbałością o mieszkanie (pytanie jak długo? ;)), z nauką już nie koniecznie... 

mnie nie zawsze się chce, w dodatku nie mam sesji ciągłej, jak Pati. 

W kwestii spędzania tutaj wolnego czasu -nie mam co narzekać:

- zaliczyłam dwa długie spacery na Cytadeli,
- integracja ogólna jak i procentowa z moją grupą zaliczona, muszę przyznać,
że mam spoko osoby w grupie,
- polowania (udane!) po sh,
- połapałam się w przemieszczaniu po Poznaniu,
- z wewnętrznym zachwytem spaceruję po mieście tropiąc "szoguny", czyli długowłosych przystojniaków ;)
- zaliczyłam sporo udanych koncertów, tj. Ścigani w "Lizard Kingu", Percival Schuttenbach "U Bazyla", Rock in Szczecin - FOLK EDITION (ARKONA! <3), Two Timer, w zamku w "Dublinerze".

Jutro przyjeżdża Sandra z Miłoszem, co mnie ogromnie cieszy. Zrobię im obiad, pozwiedzamy, pogadamy, posiedzimy, wypijemy i będzie cacy. We wtorek może przejdę się na darmowy koncert Michała Zatora - ostatnio nie mogę uwolnić się od jego twórczości. Gdy usłyszę go na żywo przejdą mnie wręcz dreszcze i ogromnie się wyciszę, a tego bardzo potrzebuję.

Nastrój pt. "pomyliłam planety" towarzyszy mi od jakiegoś tygodnia... czuję, że ta jesień niebawem nastroi mnie o typową, jesienną chandrę.

Triss

 
Va'esse deireádh aep eigean.

Od jutra Poznań - co prawda miałam być tam już dziś, jednak choroba mnie rozłożyła przez cały weekend,
 jestem na etapie końcowym wyzdrowienia, 
więc wolałam poczekać do jutra.
Jestem pełna obaw i nadziei. Niby się nie denerwuję,
 jednak mam przeczucie, że będę tam wybitnie samotna 
(co z tego że mam tam znajomych), duże miasto mnie przytłoczy. A może jednak odnajdę w nim? Pozostawię za sobą wszystkie pilskie problemy, oraz wszelkie przykrości, 
które w ostatnich dniach mnie spotkały. 
Chciałabym, nawet bardzo...

All around me are familiar faces
Worn out places, worn out faces
Bright and early for their daily races
Going nowhere, going nowhere
Their tears are filling up their glasses
No expression, no expression
Hide my head I want to drown my sorrow
No tomorrow, no tomorrow...

Triss

Próba sprawienia mi przykrości udana. 

Skoro tak to wszystko widzisz i taki dalszy tok wybrałeś - 

Twój wybór. 

Nie wiem, czy była to w pełni racjonalna decyzja, czy nie - jednakże ją uszanuję.

I oczywiście słowem się nie odezwę, nie myśl sobie...

Widocznie byłam dla Ciebie ZA dobra, za dużo się przejmowałam...jak widać życie po raz kolejny musiało mnie za to kopnąć w dupę.

Żałuję, że mam w sobie tyle wrażliwości, empatii, nieśmiałości, 

tej "grzecznej" szczerości...momentami naprawdę chciałabym być sukowatą, skrajnie wredną jędzą.

Triss

Gdzie się podział uśmiech, który rozweselał wszystkich wokół? 

Gdzie ten silny charakter, który ze wszystkim sobie poradził? 

Zaczynam powoli wewnętrznie krzyczeć, kipić wręcz.

Nie jestem w stanie dla każdego zrobić wszystkiego, jak tylko on to sobie w głowie ułoży. Nie śpię na pieniądzach, nie mam na wszystko czasu, ochoty, a przede wszystkim nienawidzę robić czegoś wbrew sobie, bądź na siłę.

Nie stanę na głowie i nie zrobię wszystkiego.

Niektórym jednostkom jak widzę bardzo ciężko to zrozumieć, przez co oczywiście zarzucają mi "mamtowdupie'mizm", czy zwykłą obojętność na wszystko. Kiedy tak nie jest...

...a ojciec znów zatoczył się do domu schlany niczym świnia....

Momentami mam wrażenie, że Poznań będzie dla mnie swoistą ucieczką od tutejszych problemów, chociaż wiem, że tam będę za to zamartwiać się stanem babci, martwic o mamę - bo w końcu na ojca liczyć nie można i to mnie wręcz przeraża: jak to będzie, kiedy teraz właśnie nie będzie ani mnie, ani Kamila?

* * * 

Ostatnio bardzo wiele rozmyślam nad samą sobą. 

Rozważam wszystko - charakter, podejście, wygląd, kompleksy, jakie mam normy społeczne, moralne - i jak to wszystko obrazuje na moje życie. Moja moralność i etyka momentami są chyba... radykalne. Co jest zwłaszcza straszne i dopiero teraz to dostrzegam. Momentami chyba narzucam sobie jakieś sztuczne kagańce, 

z którymi mi strasznie źle... 

Dostrzegam, że brakuje mi momentami większej szczerości 

i akceptacji rzeczywistości, tego co dzieje się wokół - 

bo przecież nie mam na to zbytniego wpływu i chcąc nie chcąc muszę do tego przywyknąć. 

Chyba właśnie niektóre rozmowy tak właśnie na mnie działają.

Ciekawe, czy znajomość moralista + amoralista ma w ogóle jakąś rację bytu? Niby są trzy wyjścia: normalna znajomość 

(gdzie amoralista udaje, że nim nie jest); względna obojętność wysłuchiwania swoich poglądów lub konflikty; 

bliższa sympatia = pojawienie się nowego amoralisty.

Mam dziś zdecydowanie za dużo myśli w głowie, 
za dużo obowiązków i zbierających się w oczach łez... 

Triss

"Trudności życia są błogosławieństwem, gdyż przezwyciężanie ich oznacza zwycięstwo"

- Olga Małkowska

 

"The purpose of healing is not to be forever happy;
that is impossible.
The purpose of healing is to be awake.
And to live while you are alive instead of dying while you are alive.
Healing is about being broken and whole at the very same time."  

 

jest kilka takich miejsc

gdzie wczoraj nie istnieje

gdzie można wciąż

zachłysnąć się powietrzem

parę miejsc gdzie

nie czuję się ścigana

przez napisy na murach

Triss

Nastąpił ostatnio dość ciężki okres. Pozostaje wiele pytań bez odpowiedzi, niepewności. 
Bólu, nadziei, ciekawości, goryczy. 

Sama nie potrafię przewidzieć jak to się potoczy, nie mniej chciałabym abyś znalazł w sobie dawną siłę i przezwyciężył te wszystkie trudności, które napotkałeś, odgonił czarne myśli.

Jestem od tego, aby Ci pomagać, nie odrzucaj mojej wyciągniętej ku Tobie dłoni.

"Ból, który czujesz dzisiaj, jutro będzie twoją siłą" - 
o tym należało by pamiętać zawsze, prawda A.?

Życie jest zbyt krótkie, żeby żyć życiem innych..
Znajdź swoją pasje, ścigaj swoje marzenie...
...szukaj w ludziach inspiracji, a nie dziury w całym.

 "Nigdy nie pozwól, by życie zabiło cię wcześniej niż planuje to śmierć"

***
Wyjazd do grodu w Grzybowie zaliczony, było zajebiście - z resztą jak zawsze. Trzy osoby miały postrzyżyny, litry napitku spożyte, wieczorne rozmowy z Fenrillem przy ognisku zaliczone. 
I ku mojemu zaskoczeniu niespodziewanie spotkałam tam Miesia/Farella. Nie obeszło się bez pamiątkowej fotki :)

Triss

I kolejny Przystanek Woodstock zaliczony.

Mimo wrażenia, że z roku na rok klimatu jakoś ciut ubywa - bawiłam się dobrze.

Dwa dni robiłam akcję "free hugs", tak więc poprzytulałam się na jakiś czas... 

nie mniej jednak niedobór mam zawsze :) 

Koncert Machine Head wprost zwalił mnie z nóg, 

według mnie zagrali najlepiej, mają u mnie na bank głos w Złotym Bączku. 

Jednak warto także wspomnieć o In Extremo, Ministry i Sabatonie - te zespoły również nieźle się spisały.

Brakowało mi na miejscu paru osób, które mimo wszystko znacznie bardziej ubarwiały mi ten festiwal swoją obecnością. Spędziłam czas z paroma osobami, których nie widziałam szmat czasu, lub po prostu miałam okazję w końcu spotkać i spędzić trochę czasu..

fot. Marek Weiss

A poza tym... udało mi się w końcu spełnić swoje marzenie - skoczyłam na bungee.
Nie jestem w stanie opisać tego, co wtedy czułam, jednak bez wątpienia było to niesamowite doświadczenie. Na samą myśl uśmiech nie schodzi mi z twarzy! :)

Warto marzyc, a jeszcze bardziej warto dążyć do spełnienia swoich marzeń, tak więc zamienić je na cele, które się po prostu zrealizuje. Czasami pomimo wszelkich nieprawidłowości, przeciwności, barier - idzie temu sprostać, wystarczy tylko chcieć. 

Bo przecież można tak wiele! :)

Triss

25.07.2012 r. - w końcu zapisałam się do wczesnej drużyny - Stanicy Welesa. 

"Ogólnie to nie przyjmuję już dawno dziewczyn do drużyny... ładna jesteś, bierzemy Cię!" 

Czas szybko wybrać imię, uszyć kiecę, załatwić parę formalności, 

nauczyć się paru pieśni i śpiewu białym głosem.

A już jutro wyjazd na pokazy do Gniezna.

Rany... lubię takie spontany, ale uwinięcie się z robotą, remontem, listami, sprawdzaniem, 

wszelkimi naprawami sprzętu w ciągu jednego dnia jest jedną, wielką masakrą.

No ale ja nie dam rady?!

Triss

Po raz pierwszy moje oczekiwanie na Woodstock (tym bardziej kilka dni przed) stało się z lekka zobojętniałe.To wręcz aż dziwne.

Trochę boli mnie fakt, że w tym roku jadę sama, że wiele osób odpadło od tak (lub z ważniejszych powodów, ale to akurat zrozumiałe) i nie jadą... momentami odechciewa mi się organizacyjnie stawać na głowie ze wszystkim. Teraz doszedł jeszcze zamęt pociągowy, z namiotem, z datą wyjazdu.

Mam tylko ogromną nadzieję, że na samym Woodstocku mi to minie, ogarnę się - założę swój piękny wianek, będę obdarzać przechodniów promiennym uśmiechem i będzie ok.

No i spróbuję spełnić swoje marzenie - skoczę na bungee (postoję z kartonikiem "zbieram na bungee" i może uzbieram sumkę, więc kto wie... :) )

Triss

Chwilowo było dobrze, by znów mogło być źle.

Ile ostatnio we mnie uczuć siedzi... 

nie jestem w stanie chyba odwiedzać go w szpitalu.

Nie jestem w stanie znieść widoku trzęsących się rąk, mimo wszystko usilnie ściskających moją dłoń - 

zguby i lęku w oczach, po czym szkarłatnego płaczu...

Dziadku - mimo, że mnie nie poznajesz, wiedz, że kochamy i Cię nie zostawimy...

"Sekret mój, że jestem jednym z nich
Kradnę z drzewa najcieplejsze sny
Nocą leżę tuż przy tobie i
Tulę twoją głowę lejąc łzy

Zaraz świt
Wstanie by
Zabrać mi jedyny sens
Gdy zbudzisz się rozpłynę się we mgle 

(...)"

Triss

"Ześlij mi

Anioła

Niech otrze spadające krople

niech otuli puchem piór

i zabierze hen-daleko.

Nie-nie chcę wracać

Nie

do miejsca

bez jakichkolwiek nadziei..."

Powróciłam ze stolicy, zadowolona w pełni - byłam u kuzyna, wyściskałam Zośkę, spędziłam dużo czasu z Gosią, zaliczyłam małą domówkę, targi mody alternatywnej, spotkałam się z Łukaszem, Adamem i Mackiem, więc czego chcieć więcej? :)

UAM-ie - nadchodzę! Zakwalifikowałam się na pedagogikę opiekuńczo-wychowawczą i na socjoterapię i promocję zdrowia, jednak wybiorę socjoterapię.

No jak nic mogę dziś śmiało rzec - kocham Cię, życie!

Triss

Niepewność, dylematy...

Rozważając wszelkie "za i przeciw" pedagogiki lub pozostania przy pracy socjalnej - więcej "za" mam przy pedagogice. Wewnętrzny głos mówi mi, żebym szła właśnie na ten kierunek. Jednak mam pewne opory.
Niby nie wiadomo jak to z pracą będzie (a po czym teraz wiadomo,
czy będzie się miało pracę na 100%?)

Jednak jestem zdania, że jeśli ma się jakiś pomysł na życie, po części jest się pewnym swoich możliwości w danych kwestiach, robi się to, co lubi - to jest szansa na znalezienie satysfakcjonującej pracy po studiach. Ponoć wystarczy dążyć do celu...

Mam 5 dni na podjęcie decyzji. 

Ostatnio wszystko jest mi jakieś takie... obce.
Nie mogę nigdzie znaleźć sobie miejsca, jakoś niewiele mnie cieszy - 

chociaż powinno być zupełnie inaczej... 

Triss

Dzisiejszy wypad do Brodnej udany, 

spędziliśmy trochę czasu z Asią, pojeździliśmy konno, zrobiłam ognisko. Takie "odchamienie" przed poprawką z polityki społecznej zdecydowanie mi się przydało.

Lubię takie dni... :)

Triss

No tak - bo przecież nie może być za dobrze.

Miałam dziś ostatni egzamin na tej sesji i uwaliłam go (z polityki społecznej).W piątek ostateczne starcie. 

Tak samo nie wiem już kompletnie jak rozważyć kwestię moich studiów - czy faktycznie zmienić kierunek, przenieść się a może po prostu zostać tutaj, w Pile.

Maliszewski namieszał mi dziś nieźle w głowie, nie mniej jednak wiem, że ma rację.

Rozważam już najróżniejsze kwestie : pracę, renomę, łatwiejszy dostęp do wszystkiego, odcięcie, usamodzielnienie... 

Nie mam pojęcia jak mam to rozegrać... no i najlepiej, abym dziś podjęła decyzję. Najgorsze jest to, że na tą chwilę nie potrafię tego uczynić.

Idę trochę odespać zarwaną nockę - później skrobnę maila do Centrum Wolontariatu w Pile, a wieczorem po wyniki kwestionariuszy osobowościowych.

"...a z gliny ulep mi
kobiety prostej twarz
  

i nowa daj tożsamość,

nauczę jej na pamięć"

Triss

Zdane prawko!

Jasny poślad, w końcu się udało!

Prawko zdane! Warto było walczyć, pomimo kilku porażek, zdrowo pieprzniętych egzaminatorów, płaczu, chwilowego poddania się, chwil zwątpień...
Teraz mogę góry przenosić, nic mi nie straszne!

Teraz zgodnie z obietnicą trzeba będzie otworzyć Komandosa, który miał być co prawda zachowany dla potomnych, no ale... obejdą się smakiem ;)

Dawno nie miałam równie odbitego "uśmiechu" w oczach :)

Triss

"Cóż innego nam pozostało, jak tylko sięgnąć ku objęciu, 

które musi zawierać w sobie zarówno niebo, jak i piekło: 
nasze przeznaczenie i nasz los." 

A. Rice

 Kompletny brak powera...a tyle do zrobienia - wystarczył mi dzień laby, by w mojej głowie narodziło się multum najróżniejszych planów na najbliższe (i dalsze) dni. Od pomysłów na przeróbki ubrań, twory z modeliny po ponowną próbę spróbowania z gitarą... chociaż to ostatnie jest jednak chyba niezbyt dobrym pomysłem, z racji, że wcześniej próbowałam dwa razy i nic z tego nie wyszło. 

Może to po prostu słomiany zapał...?

Po poniedziałku mam nadzieję, że wszystko się ustabilizuje troszkę - po egzaminie jadę na konie i ognisko do Brodnej z dziewczynami z roku. A na koniec miesiąca w końcu odpocznę, w końcu spędzę czas w gronie przyjaciół i odbiję sobie urodziny!

 Byleby zaliczyć ten poniedziałkowy egzamin... najgorszy z resztą. No ale ja nie dam rady?! :)

Projekt solowy Mariusza Dudy (wokalisty Riverside) mnie ZACZAROWAŁ...

"I can't describe what's going on with me
A different nature moving rapidly
Being half way here
And half way somewhere else..."

Triss

Nie mogę zebrać myśli po dowiedzeniu się, że Mikołaj odebrał sobie życie...
Będzie mi Ciebie brakowało. Spędziliśmy sporo fajnych chwil, wyjazdów, wymieniliśmy wiele słów, pamiętam jak byłam opiekunem Twojej próby harcerskiej, jak robiłam Ci okłady na oczy w Dobrzycy Leśnej, bo przewiało Ci całe oko...wspólną przeprawę przez rzekę, Grunwald, długie, piesze wyprawy.
Nie wiem co Cię skłoniło do podjęcia tak drastycznej decyzji, czy naprawdę uważałeś, że nie ma wyjścia.... nie mniej mam nadzieję, że tam, gdzie jesteś teraz jest Ci lepiej.
Współczuję Twoim rodzicom...

Sesyjnie...

- czyli sesji ciąg dalszy...

A jednak... kontynuacja /ziarno_nienawisci

A jednak zamknęli serwis tenbitu - tak więc tutaj będzie kontynuacja poprzedniego bloga. 
Opłacało się przekopiować wszystkie notki. 
W końcu było to aż 6 lat pisania, zawsze jakaś pamiątka. 
Poza tym lubię czasem powracać doczytania tych wypocin, 
idealnie widać jak bardzo się zmieniałam w pewnych kwestiach. 

Dziś 11 czerwca, czyli strzeliło mi "oczko".

Jednakże to nic nie zmienia jak dla mnie. Mam w sobie nadal dziecko, nadal będę tak porysowana, jak wcześniej. 
W końcu to ja - Triss, czyli istota, 
którą ma się ochotę przytulić i zasunąć mi z łokcia jednocześnie. 

Szkoda, że nie mogę dziś zbytnio świętować, 
chlapnęłabym sobie jakiegoś browca, czy coś.

No ale trzeba z tym poczekać.

Byle do końca sesji...

Triss