Nasze wybory definiują nas jako ludzi...

przeszłości nie zmienię, jednak przyszłość składa pokłon przede mną :)

Bo liczy się "TU I TERAZ"

i muszę zacząć o tym pamiętać, ZAWSZE.
Ostatnio noszę w sobie za dużo rozwidleń, czas to zmienić 

i jakoś kierunkować swoje działania, skupiać się na konkretach 
i na tym co mam do zrobienia danego dnia. 

Nic nie przekładać, nie myśleć za dużo "o niczym", 

bo szkoda na to czasu - zwłaszcza, że czasu na wszystko, 

co chciałabym (i muszę) zrobić jest naprawdę niewiele. 

Triss

Wniosek na dzisiejszy wieczór:

Im bardziej się starasz i chcesz jak najlepiej - 
tym bardziej dostajesz po dupie i ktoś tego nie docenia.

Ponad trzy tygodnie pobytu w Poznaniu zleciało.

Co prawda powoli się przyzwyczajam do tegoż miasta, 

nie mniej każdego dnia czuję się wyczerpana -

tym ciągłym tłokiem, przepychem, hałasem, światłami,

 tysiącami mijanych co dzień twarzy.

Z Patrycją mieszka mi się bardzo dobrze - żadnych zgrzytów, 

uzupełniamy się muzycznie,

jak i z dbałością o mieszkanie (pytanie jak długo? ;)), z nauką już nie koniecznie... 

mnie nie zawsze się chce, w dodatku nie mam sesji ciągłej, jak Pati. 

W kwestii spędzania tutaj wolnego czasu -nie mam co narzekać:

- zaliczyłam dwa długie spacery na Cytadeli,
- integracja ogólna jak i procentowa z moją grupą zaliczona, muszę przyznać,
że mam spoko osoby w grupie,
- polowania (udane!) po sh,
- połapałam się w przemieszczaniu po Poznaniu,
- z wewnętrznym zachwytem spaceruję po mieście tropiąc "szoguny", czyli długowłosych przystojniaków ;)
- zaliczyłam sporo udanych koncertów, tj. Ścigani w "Lizard Kingu", Percival Schuttenbach "U Bazyla", Rock in Szczecin - FOLK EDITION (ARKONA! <3), Two Timer, w zamku w "Dublinerze".

Jutro przyjeżdża Sandra z Miłoszem, co mnie ogromnie cieszy. Zrobię im obiad, pozwiedzamy, pogadamy, posiedzimy, wypijemy i będzie cacy. We wtorek może przejdę się na darmowy koncert Michała Zatora - ostatnio nie mogę uwolnić się od jego twórczości. Gdy usłyszę go na żywo przejdą mnie wręcz dreszcze i ogromnie się wyciszę, a tego bardzo potrzebuję.

Nastrój pt. "pomyliłam planety" towarzyszy mi od jakiegoś tygodnia... czuję, że ta jesień niebawem nastroi mnie o typową, jesienną chandrę.

Triss

 
Va'esse deireádh aep eigean.

Od jutra Poznań - co prawda miałam być tam już dziś, jednak choroba mnie rozłożyła przez cały weekend,
 jestem na etapie końcowym wyzdrowienia, 
więc wolałam poczekać do jutra.
Jestem pełna obaw i nadziei. Niby się nie denerwuję,
 jednak mam przeczucie, że będę tam wybitnie samotna 
(co z tego że mam tam znajomych), duże miasto mnie przytłoczy. A może jednak odnajdę w nim? Pozostawię za sobą wszystkie pilskie problemy, oraz wszelkie przykrości, 
które w ostatnich dniach mnie spotkały. 
Chciałabym, nawet bardzo...

All around me are familiar faces
Worn out places, worn out faces
Bright and early for their daily races
Going nowhere, going nowhere
Their tears are filling up their glasses
No expression, no expression
Hide my head I want to drown my sorrow
No tomorrow, no tomorrow...

Triss

Próba sprawienia mi przykrości udana. 

Skoro tak to wszystko widzisz i taki dalszy tok wybrałeś - 

Twój wybór. 

Nie wiem, czy była to w pełni racjonalna decyzja, czy nie - jednakże ją uszanuję.

I oczywiście słowem się nie odezwę, nie myśl sobie...

Widocznie byłam dla Ciebie ZA dobra, za dużo się przejmowałam...jak widać życie po raz kolejny musiało mnie za to kopnąć w dupę.

Żałuję, że mam w sobie tyle wrażliwości, empatii, nieśmiałości, 

tej "grzecznej" szczerości...momentami naprawdę chciałabym być sukowatą, skrajnie wredną jędzą.

Triss

Gdzie się podział uśmiech, który rozweselał wszystkich wokół? 

Gdzie ten silny charakter, który ze wszystkim sobie poradził?