Rocznica

Człowiek ledwo się obejrzy, a tu już rok razem zleciał... 

Wszelkich swoich przemyśleń ani uczuć nie będę tutaj wylewać, bo osoba najbliższa memu sercu wie o nich.
To był wspaniały rok...i chcę aby tych lat było nieskończenie wiele, jak najwięcej. Z Tobą, Marcin nawet na koniec świata :)

Tęsknię za tym, co zawsze niosły mi góry...

górskie szlaki, szum drzew i ostoja wokół...

Ostatnio czuję się taka przygaśnięta, gorsza, czuję swoją inność wokół,
ale jakoś nie odczuwam jej pozytywnie, jak wcześniej ewentualnie. Mam w sobie jakby niechęć, smutek, zamartwianie się wszystkim potrzebnym i niepotrzebnym,
a jednocześnie rozpaczliwą chęć zmiany. 

Nie potrafię nawet określić czego brakuje mi w sobie najbardziej,
tyle tego dostrzegam ostatnio...

Chcę być kochana, przez siebie także... 

cierpliwość, wewnętrzny spokój i mniej stresu - czyli to,
czego ostatnimi czasy brakuje mi najbardziej....

Nikt na świecie nie ma takiej kartki jak jaaa... <3

Już tyle razy to widziałam, ale za każdym razem rozwala mnie to równie mocno :D

Rysunki oczywiście z bloga boli.blog.pl  

"...rutynowy rzucić szlak
na balkonie spać
gdy noc ciepła jest
i trzymaj mnie za rękę gdy śpię
spać po prawej lubię mniej
a gdy będzie źle nie puść mnie.

Karmelowa skóra twoja
Porysował czas ramiona (...)"