Kim Ty jesteś by znów pojawiać się tu? Znajome odbicie...

 

Kto by pomyślał, że kiedyś będę na koncercie CeZika? W sumie fajnie nie żałuję, że dałam się zaprosić - fantastycznie spędziłam czas, nie pamiętam bym ostatnio tyle się śmiała - ma skubany charyzmę i rewelacyjne poczucie humoru. W sumie nie zabrakło także nowego utworu z Melą, który wstawiłam powyżej. Odkąd usłyszałam go na żywo - w końcu się przekonałam.

/Jest dobrze :)
Jestem wdzięczna losowi, że mam wokół siebie tak wiele cennych mi osób.

Wbrew moim przepuszczeniom w Poznaniu jest mi bardzo dobrze. 

Zabrałam stąd większość źle kojarzących mi się rzeczy, dużo pozmieniałam. 

W samej sobie również i jest mi z tym wspaniale.

Zaobserwowałam, że wraz z wszelkimi zmianami jest wokół mnie pełno pozytywnych akcentów. Przyciągam dużo dobrych zdarzeń i myślę, że będzie ich znacznie więcej. 

Z każdym dniem stawiam krok dalej 

w drodze do "lepszej siebie", do mojego wewnętrznego przebudzenia.

LUBIĘ SIEBIE taką... bez trosk :)

* Z racji, że mam teraz praktyki w szkole podstawowej to 

ze strony dzieciaków również spotyka mnie sporo dobrego 

i ogrom zabawnych sytuacji!

- Pierwszoklasista myjący pędzel od farby pod wodą, 
po czym wkładający go do buzi i komentujący "że teraz będzie suchy!",

- "Lool! Pani wygląda jak moja mama! Ale jest Pani młodsza no i ładniejsza!"

- (drugoklasista)"Fajna Pani jest, lubię Panią...wyjdzie Pani za mnie i weźmie ten pierścionek?"

(zgodziłam się, co by małemu nie sprawić przykrości, biorę pierścionek i chcę założyć na wolny palec na lewej ręce)

"- Ale nie, nie ta ręka! Narzeczona musi nosić pierścionek na prawej ręce!"

Na zdjęciu poniżej mój pierścionek zaręczynowy wykonany przez "Narzeczonego" 
z kapsla od tymbarka i plasteliny :D

 

Myśl na dziś:

Czasem wszystko, co musisz zrobić to ZAPOMNIEĆ o tym, co czujesz
i pamiętać o tym na co naprawdę ZASŁUGUJESZ :)

/ I oto nastał dzień, w którym uświadomiłam sobie tak wiele... :)

"...na nowo głuche serce zacznie bić
na nowo - z wiarą w ludzi życie iść
każdy nowy dzień jest szansą by zmienić rzeczy bieg
każdy nowy dzień przywróci nam wiarę w prawdy sens"

Dlaczego tak łatwo się utożsamiamy? Dajemy się wchłonąć komuś lub czemuś, by wypełnić wewnętrzną pustkę. Zatracamy się w rzeczach, w daremnej próbie uzyskania poczucia bezpieczeństwa. Przywiązujemy się do czegoś, co wydaje się trwałe lub bardziej rzeczywiste niż ulotna idea "strumienia życia", "ducha" lub czegoś w tym rodzaju.
Szukamy bezpieczeństwa na zewnątrz, ponieważ nie znaleźliśmy go w sobie. Przywiązujemy się z chwilą, gdy identyfikujemy się z czymś i traktujemy to jako cześć siebie - nieuchronnie przychodzi wtedy lęk, że to tracimy, a następnie ból utraty, ponieważ wszystko się zmienia i nie ma nic stałego pod słońcem. 

...

 

...