Oczekiwaliśmy światła, a oto ciemność; jasnych promieni, a kroczymy w mrokach. 

Jak niewidomi macamy ścianę i jakby bez oczu idziemy po omacku. 

Potykamy się w samo południe jak w nocy, w pełni sił jesteśmy jakby umarli.

A. Sapkowski, 'Lux perpetua'