W górach jest wszystko co kocham...

Wyjazd był dobre 1,5 tygodnia temu, a ja zapomniałam, że załadowałam wcześniej te zdjęcia, a ich nie dodałam... no nic - żal byłoby w ogóle nie dodać :)
 Myślami często powracam do Szklarki i Izerów... w końcu pobyt w górach zawsze wprawia mnie w cudowny nastrój, same wspomnienia również. 
Przywiozłam wuchtę kamieni i zdjęć. Jakoś namacalnie zawsze będę miała cząstkę tego wszystkiego w zasięgu ręki. Po powrocie z gór miałam stopy suche jak strąki, ale za to mam teraz łydki piękne niczym Herosi z Olimpu! Pomimo robienia każdego dnia grubo ponad 20 km i tak nie schudłam, bo na szlaku oczywiście musiałam wpieprzać czekoladę (nie byłabym sobą... zwłaszcza, że tutaj sobie odmawiam).
Miło było mi zobaczyć, spotkać a przede wszystkim spędzić dużo czasu z ludźmi z HKT i nie tylko. Niektórych nie widziałam lata wręcz. Z pewnymi osobami udało mi się nawiązać bardzo dobry kontakt. W ogóle usłyszałam tak dużo dobrych słów, gdzie nie powiem zrobiło mi się bardzo miło...
Miło być docenianym za to, co robiło się kiedyś i robi nadal. Miło, gdy ktoś dostrzega pewne starania, pomoc. Miło usłyszeć wnioski pt. "żałuję, że wcześniej nie miałem z Tobą tak dobrego kontaktu, jesteś świetnym rozmówcą" - po takich słowach zawsze mimowolnie maluje mi się uśmiech na twarzy :)
W zasadzie mogłabym rozpisywać się naprawdę długo... w każdym razie mam po wyjeździe sporo zapału do działania, zmagań codziennych, zmian.

Przy okazji obiecane wspomniane kilka zdjęć:

Coś w stylu "szczęście rozpiera mnie" :)

Zachwyt nawet nad każdym, nawet najmniejszym fragmentem natury. "Widziałeś ten konar?" "Patrz, traszki!", "Tam jest zaskroniec, widzisz?!", "Te drzewa są niesamowite", "Idę walnąć się na polankę" (...)

fot. Sebastian Kowalski

Biedronki zdecydowanie mnie lubiły i lgnęły do mnie dość często. Ta ze zdjęcia nawet fotogeniczna :)

fot. Sebastian Kowalski

Z cyklu "ja nie dam rady?", czyli pozostało jeszcze tylko troszkę na Śnieżne Kotły...

fot. Sebastian Kowalski

Tego nie trzeba komentować :)

fot. Sebastian Kowalski

A góry nade mną jak niebo,
a niebo nade mną jak góry... :)

fot. Sebastian Kowalski

Gramy w "Zakazaną Wyspę". 

Zaraz po wykonaniu tego zdjęcia Dennis wylosował dwie karty "wzbiera woda", jak na złość...

Hit wyjazdu, czyli moje mikro stopy, a właściwie ciągłe dowcipne docinki w tej kwestii. Jak widać na załączonym zdjęciu - moje 35/36 VS coś 47 (jeśli dobrze pamiętam).

...i tak mam bliżej do zlewu!

"Wiedźma, która lgnie do złego" ;)

"A tam w mech odziany kamień
tu zaduma w wiatru graniu
tu powietrze ma inny smak..."

Triss