Dlaczego tak łatwo się utożsamiamy? Dajemy się wchłonąć komuś lub czemuś, by wypełnić wewnętrzną pustkę. Zatracamy się w rzeczach, w daremnej próbie uzyskania poczucia bezpieczeństwa. Przywiązujemy się do czegoś, co wydaje się trwałe lub bardziej rzeczywiste niż ulotna idea "strumienia życia", "ducha" lub czegoś w tym rodzaju.
Szukamy bezpieczeństwa na zewnątrz, ponieważ nie znaleźliśmy go w sobie. Przywiązujemy się z chwilą, gdy identyfikujemy się z czymś i traktujemy to jako cześć siebie - nieuchronnie przychodzi wtedy lęk, że to tracimy, a następnie ból utraty, ponieważ wszystko się zmienia i nie ma nic stałego pod słońcem.
Szukamy bezpieczeństwa na zewnątrz, ponieważ nie znaleźliśmy go w sobie. Przywiązujemy się z chwilą, gdy identyfikujemy się z czymś i traktujemy to jako cześć siebie - nieuchronnie przychodzi wtedy lęk, że to tracimy, a następnie ból utraty, ponieważ wszystko się zmienia i nie ma nic stałego pod słońcem.
...
Tak, ale widzisz... człowiek już tak ma, że musi czuć, że jest na świecie coś, co będzie zawsze choćby w małej części jego. Wtedy jest o wiele łatwiej. Najbardziej głodny jest ciepła serca.
OdpowiedzUsuńNiby tak, jednak nie każdy odczuwa taką "potrzebę".
OdpowiedzUsuń