Zaczynam powoli wewnętrznie krzyczeć, kipić wręcz.

Nie jestem w stanie dla każdego zrobić wszystkiego, jak tylko on to sobie w głowie ułoży. Nie śpię na pieniądzach, nie mam na wszystko czasu, ochoty, a przede wszystkim nienawidzę robić czegoś wbrew sobie, bądź na siłę.

Nie stanę na głowie i nie zrobię wszystkiego.

Niektórym jednostkom jak widzę bardzo ciężko to zrozumieć, przez co oczywiście zarzucają mi "mamtowdupie'mizm", czy zwykłą obojętność na wszystko. Kiedy tak nie jest...

...a ojciec znów zatoczył się do domu schlany niczym świnia....

Momentami mam wrażenie, że Poznań będzie dla mnie swoistą ucieczką od tutejszych problemów, chociaż wiem, że tam będę za to zamartwiać się stanem babci, martwic o mamę - bo w końcu na ojca liczyć nie można i to mnie wręcz przeraża: jak to będzie, kiedy teraz właśnie nie będzie ani mnie, ani Kamila?

* * * 

Ostatnio bardzo wiele rozmyślam nad samą sobą. 

Rozważam wszystko - charakter, podejście, wygląd, kompleksy, jakie mam normy społeczne, moralne - i jak to wszystko obrazuje na moje życie. Moja moralność i etyka momentami są chyba... radykalne. Co jest zwłaszcza straszne i dopiero teraz to dostrzegam. Momentami chyba narzucam sobie jakieś sztuczne kagańce, 

z którymi mi strasznie źle... 

Dostrzegam, że brakuje mi momentami większej szczerości 

i akceptacji rzeczywistości, tego co dzieje się wokół - 

bo przecież nie mam na to zbytniego wpływu i chcąc nie chcąc muszę do tego przywyknąć. 

Chyba właśnie niektóre rozmowy tak właśnie na mnie działają.

Ciekawe, czy znajomość moralista + amoralista ma w ogóle jakąś rację bytu? Niby są trzy wyjścia: normalna znajomość 

(gdzie amoralista udaje, że nim nie jest); względna obojętność wysłuchiwania swoich poglądów lub konflikty; 

bliższa sympatia = pojawienie się nowego amoralisty.

Mam dziś zdecydowanie za dużo myśli w głowie, 
za dużo obowiązków i zbierających się w oczach łez... 

Triss

"Trudności życia są błogosławieństwem, gdyż przezwyciężanie ich oznacza zwycięstwo"

- Olga Małkowska

 

"The purpose of healing is not to be forever happy;
that is impossible.
The purpose of healing is to be awake.
And to live while you are alive instead of dying while you are alive.
Healing is about being broken and whole at the very same time."  

 

jest kilka takich miejsc

gdzie wczoraj nie istnieje

gdzie można wciąż

zachłysnąć się powietrzem

parę miejsc gdzie

nie czuję się ścigana

przez napisy na murach

Triss

Nastąpił ostatnio dość ciężki okres. Pozostaje wiele pytań bez odpowiedzi, niepewności. 
Bólu, nadziei, ciekawości, goryczy. 

Sama nie potrafię przewidzieć jak to się potoczy, nie mniej chciałabym abyś znalazł w sobie dawną siłę i przezwyciężył te wszystkie trudności, które napotkałeś, odgonił czarne myśli.

Jestem od tego, aby Ci pomagać, nie odrzucaj mojej wyciągniętej ku Tobie dłoni.

"Ból, który czujesz dzisiaj, jutro będzie twoją siłą" - 
o tym należało by pamiętać zawsze, prawda A.?

Życie jest zbyt krótkie, żeby żyć życiem innych..
Znajdź swoją pasje, ścigaj swoje marzenie...
...szukaj w ludziach inspiracji, a nie dziury w całym.

 "Nigdy nie pozwól, by życie zabiło cię wcześniej niż planuje to śmierć"

***
Wyjazd do grodu w Grzybowie zaliczony, było zajebiście - z resztą jak zawsze. Trzy osoby miały postrzyżyny, litry napitku spożyte, wieczorne rozmowy z Fenrillem przy ognisku zaliczone. 
I ku mojemu zaskoczeniu niespodziewanie spotkałam tam Miesia/Farella. Nie obeszło się bez pamiątkowej fotki :)

Triss

I kolejny Przystanek Woodstock zaliczony.

Mimo wrażenia, że z roku na rok klimatu jakoś ciut ubywa - bawiłam się dobrze.

Dwa dni robiłam akcję "free hugs", tak więc poprzytulałam się na jakiś czas... 

nie mniej jednak niedobór mam zawsze :) 

Koncert Machine Head wprost zwalił mnie z nóg, 

według mnie zagrali najlepiej, mają u mnie na bank głos w Złotym Bączku. 

Jednak warto także wspomnieć o In Extremo, Ministry i Sabatonie - te zespoły również nieźle się spisały.

Brakowało mi na miejscu paru osób, które mimo wszystko znacznie bardziej ubarwiały mi ten festiwal swoją obecnością. Spędziłam czas z paroma osobami, których nie widziałam szmat czasu, lub po prostu miałam okazję w końcu spotkać i spędzić trochę czasu..

fot. Marek Weiss

A poza tym... udało mi się w końcu spełnić swoje marzenie - skoczyłam na bungee.
Nie jestem w stanie opisać tego, co wtedy czułam, jednak bez wątpienia było to niesamowite doświadczenie. Na samą myśl uśmiech nie schodzi mi z twarzy! :)

Warto marzyc, a jeszcze bardziej warto dążyć do spełnienia swoich marzeń, tak więc zamienić je na cele, które się po prostu zrealizuje. Czasami pomimo wszelkich nieprawidłowości, przeciwności, barier - idzie temu sprostać, wystarczy tylko chcieć. 

Bo przecież można tak wiele! :)

Triss